 |
 |
 |
 |
 |
Re: schadelijke metalen in rode wijn.
|
Geplaatst door Paul Munnik op 24 Juni 2012, 16:18
een antwoord op 'schadelijke metalen in rode wijn.'
Metalen waaronder enkele zgn. zware metalen komen in verschillende concentratie voor in vrijwel elke ondergrond waarop de druif groeit. Planten gebruiken die stoffen bij verschillende levensprocessen, we noemen ze dan sporenelementen, zonder deze functioneren planten niet goed op bepaalde gebieden. Planten nemen ze op via de wortels. Van nature kunnen zware metalen in zeer hoge concentraties voorkomen en dan zal de plant ze meer opnemen. Een aardig voorbeeld is het Geuldal in Limburg waar de natuurlijke concentratie zink zo hoog is dat de concurrentie van het zinkviooltje zodanig wordt beïnvloed dat ze alleen daar voor kan komen. In andere streken zou een dergelijke zinkconcentratie als onnatuurlijk worden beschouwd en om nader onderzoek vragen. Doorgaans nemen planten uit een dergelijke omgeving nooit meer metalen op dan ze voor een goed functioneren nodig hebben. Daardoor zal je vrijwel nooit meemaken dat planten er giftig door worden. Bij sommige metalen is er sprake van een zodanig verhoogde opname dat in het geval van cadmium als voorbeeld, de schillen van aardappelen zodanige concentraties kunnen bevatten dat die in bijvoorbeeld voorgebakken frieten fabrieken als chemisch afval moet worden beschouwd. Er is voor een wijnbouwer totaal geen belang bij om metalen aan de wijn toe te voegen omdat hij dat sowieso technisch bijna niet voor elkaar kan krijgen. De metalen zijn alleen als sporenelement zodanig mobiel dat je het in de wijn kan brengen. Alleen de chemisch/biologische werking van plantenwortels lukt dat. In pure vorm zijn deze metalen ook te duur om ze aan voedingsmiddelen toe te voegen. Een uitzondering kun je maken voor kalium en sinaasappelsap. Bij het voorbehandelen van sinaasappelsapconcentraat gaat veel kalium verloren. De warenwet schrijft een bepaald kaliumgehalte voor en dat is prima vanwege de balans tussen kalium en natrium in het bloed wat van levensbelang is. Daarom voegen sap fabrikanten kaliloog toe. Natrium zit in keukenzout en dat voegen ze weer toe vanwege de smaak in zeer veel voedingsmiddelen maar nooit in wijn. Mijn grootmoeder deed wel een snufje zout in de koffie, vond ze lekker. Resumerend: het gehalte van sommige stoffen in wijn is afhankelijk van de ondergrond en de mate waarin stoffen voorkomen in die ondergrond en de factoren die de opname beïnvloeden. De variatie in ondergrond is door de minerale samenstelling over ter wereld weer anders en beïnvloed de gevonden gehalten in streekwijnen. Het heeft geen enkele zin metalen aan wijn toe te voegen. De smaken zijn al subtiel genoeg. Het enige metaal met een handig smaakje is arseen en dat is zoetig, een afvalproduct van bijvoorbeeld het ontijzeren van drinkwater. Arseen als zoetstof is wel gebruikt bij het kauwen op kalmoes in een zeer grijs verleden. Ben je een beetje verder gekomen? Vriendelijke groet Paul |
Beste Tineke,|
Antwoorden:
|